Logopedisch onderzoek kan op verwijzing van uw huisarts of specialist (ook orthodontist).

Wanneer een arts twijfelt of een logopedist een patiënt kan helpen met een probleem in het spreken/communicatie, wordt steeds vaker doorverwezen voor logopedisch onderzoek. Dit is een goede ontwikkeling. Omdat de ontwikkeling van een kind doorgaat én communicatie hierin een grote rol speelt, kan het langer laten bestaan van een probleem leiden tot een steeds groter wordend probleem.

Een onderzoek bij een logopedist kan bestaan uit:

Testafnames
Dit is meestal het geval bij kinderen met een taal- of spraakontwikkelingsprobleem of bij mensen met een probleem in het spreken ontstaan na een beroerte. Bij peuters/kleuters gebeurt een test spelenderwijs. Bij een test worden de mogelijkheden van het kind vergeleken met de mogelijkheden van de grote groep kinderen van dezelfde leeftijd. Een test is vergelijkbaar met een meetlat. De taal/spraakmogelijkheden worden 'gemeten'.

Metingen
Bij stemklachten worden de mogelijkheden van de stem gemeten (hoe hard is het stemgeluid dat iemand kan produceren, hoe groot is de omvang van de stem, hoe lang kan iemand op een bepaalde luidheid spreken …) Daarnaast wordt nagegaan hoe het stemgeluid wordt geproduceerd (gebruikt iemand een te hoge stem bij spreken, spant iemand de halsspieren te veel aan tijdens het spreken, wordt de adem niet goed verdeeld tijdens het spreken …). Bij stemklachten is vaak onderzoek van een KNO-arts nodig om een afwijking aan de stembanden uit te sluiten.

Geluids- en/of video-opnames
Om een probleem te kunnen onderzoeken, is het soms nodig om een opname te maken van de persoon. Omdat stemklachten gedurende de behandeling geleidelijk verbeteren, is een geluidsopname waardevol in de beoordeling van de aanwezige vooruitgang. Het voordeel van een geluids- en/of video-opname is dat de logopedist de spraak verschillende malen kan beluisteren.

Vragenlijsten
Ouders kennen hun eigen kind het best. Een belangrijk onderdeel van het logopedisch onderzoek wordt gevormd door de informatie die de ouders geven.

Kinderen verblijven heel wat uren per week op school, waardoor informatie van de leerkracht voor het verkrijgen van een goed beeld van de klacht van het kind onontbeerlijk is.